تعامل با مؤسسه ها و مرکزهای تحقیقاتی، از جمله مؤلفه های نظام نوین ترویج کشاورزی است که در این راستا و به منظور نقش آفرینی مناسب تر محققان در شبکه دانش کشاورزی، پژوهشگر-مروجان ارشد و محققان معین به عنوان دو کنشگر اصلی تعریف شدند. بر این مبنا، هدف کلی این تحقیق پیمایشی، ارزشیابی اثربخشی پژوهشگر-مروجان ارشد در نظام نوین ترویج کشاورزی با استفاده از الگوی استافل بیم (CIPP) شامل چهار بعد؛ زمینه، درونداد، فرایند و برونداد بود. جامعه آماری آن، شبکه تحقیقات در سراسر کشور (1908 تن) بود. حجم نمونه بر اساس فرمول نمونه گیری دانیل، 320 تن برآورد شد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده گزیده شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای محقق ساخت بود که روایی صوری و محتوایی آن با نظرخواهی از متخصصان و روایی سازه ای (AVE≥, 0. 51) و پایایی پرسشنامه نیز با محاسبه ضریب تتای ترتیبی (θ, ≥, 0. 77) و پایایی ترکیبی (CR≥, 0. 77) تایید شد. پردازش داده ها در بخش توصیفی با نرم افزارSPSSWin22 و برازش مدل تحقیق نیز با نرم افزار Smart PLS نسخه 3 انجام شد. یافته ها نشان دادند که به ترتیب در زمینه، «تناسب هدف های شبکه پژوهشگر-مروجان ارشد با سیاست های کلان بخش کشاورزی»؛ در درونداد، «میزان توان فنی پژوهشگر-مروجان ارشد»؛ در فرآیند «مشارکت در برگزاری دوره های آموزشی مجازی» و در برونداد «کاربردی بودن توصیه های ارائه شده در عرصه » در بالاترین رتبه ها قرار گرفتند. رتبه بندی کلی ابعاد ارزشیابی اثربخشی نیز نشان داد که «برونداد» در بالاترین و «درونداد» در پایین تر رتبه ها قرار گرفتند. همچنین، نتایج به دست آمده از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل ارزشیابی اثربخشی پژوهشگر-مروجان ارشد دارای چهار بعد «زمینه»، «درونداد»، «فرآیند» و «برونداد»؛ بود که همگنی و پایایی آنها مورد تایید قرار گرفت. بر این مبنا، به منظور بهبود کار پژوهشگر-مروجان ارشد، پیشنهادهایی در زمینه ایجاد انگیزه، حضور بیشتر در گروه های سیاستگذاری و برنامه ریزی وزارت جهاد کشاورزی، تدوین معیارها و شاخص های مناسب انتخاب، تخصیص ردیف های اعتباری و توسعه زیرساخت های نرم افزاری و سخت افزاری و پشتیبانی لازم ارائه شد.

پژوهش حاضر با هدف" ارزیابی رضایتمندی کارکنان از دوره های آموزش ضمن خدمت کارکنان گروه شرکت های توربو کمپرسور نفت بر اساس مدل ارزشیابی سیپ" صورت گرفته است. پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های کاربردی می باشد و از لحاظ گردآوری داده ها در زمره پژوهش های پیمایشی است. جهت ارزیابی رضایتمندی کارکنان از دوره های آموزش ضمن خدمت، مولفه های مدل ارزشیابی سیپ با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته اندازه گیری شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان گروه شرکت های توربو کمپرسور نفت می باشد که طی سال 1393 در دوره های آموزش ضمن خدمت شرکت کرده اند که تعداد کل آن ها 1770 نفر و نمونه با استفاده از روش نمونه گیری مورگان 317 نفر می باشد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد و آمار استنباطی شامل آزمون های کای اسکوئر، یومان ویتنی و کروسکال والیس استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که با بررسی کیفیت دوره های آموزش ضمن خدمت در ابعاد چهارگانه مدل ارزشیابی سیپ، کیفیت دوره های آموزش ضمن خدمت در ابعاد زمینه، درون داد، فرآیند و برون داد توانسته موجبات رضایت خاطر شرکت کنندگان را فراهم آورد.

هدف: این پژوهش باهدف ارزشیابی برنامه درسی عمومی اخلاقی اسلامی دوره کارشناسی انجام شده است. روش: پژوهش حاضر با رویکردی کیفی با استفاده از مدل ارزشیابی سیپ انجام شده است. بدین منظور از طریق نمونه گیری هدفمند 18 شرکت کننده (3 سیاست گذار، 6 استاد برنامه درسی اخلاق اسلامی؛ 9 دانشجوی دوره کارشناسی) انتخاب شدند. یافته ها: تحلیل داده ها از طریق تحلیل محتوای کیفی در باره برنامه درسی اخلاق اسلامی نشان داد: پیامدهای یادگیری از منظر واقع بینانه بودن، پیشرفته بودن و سازگار بودن نیازمند بازنگری هستند؛ در مورد دروندادها، عملکرد مدرسان، کیفیت محتوا و جو دانشگاه با انتظارات مطلوب فاصله دارد؛ در مورد راهبردهای آموزشی و سنجش یادگیری دانشجویان نیاز به تغییر در روند کنونی وجود دارد و تأثیرات برنامه درسی اخلاق اسلامی بر ابعاد مختلف زندگی فردی، اجتماعی و شغلی دانشجویان نیز چشمگیر و ملموس نیست. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه می تواند برای بازنگری نظری در حوزه سیاست گذاری و بازطراحی برنامه درسی اخلاق اسلامی متناسب با نیازها و اقتضائات اخلاقی حال و آینده دانشجویان و همین طور اقدامات عملی در زمینه آموزش مدرسان برنامه درسی اخلاقی و تغییر در پارادایم های کنونی آموزش و سنجش یادگیری برای بهبود کیفیت آموزش های اخلاقی در دانشگاه های کشور استفاده شود.

زمینه و هدف: آموزش و بهسازی کارکنان یکی از اولویت های هر سازمانی است. اما آموزش کارکنان به تنهایی کافی نیست و اطمینان از اثرات و نتایج مثبت آن باید یکی دیگر از اولویت های سازمان ها باشد. هدف از پژوهش حاضر « ارزیابی اثربخشی دوره های آموزش مداوم ویژه داروسازان و پزشکان سازمان غذا و دارو بر اساس مدل سیپ در سال 1397» بوده است. روش بررسی: پژوهش حاضر از نظر روش توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف تحقیق کاربردی می باشد. بدین منظور تعداد 76 نفر از کارشناسان شرکت کننده در برنامه، مورد مطالعه قرار گرفته اند. داده های مربوط به ارزیابی اثربخشی دوره های آموزشی برگزار شده و همچنین مولفه های مدل ارزشیابی سیپ با ابزار پرسشنامه محقق ساخته ای جمع آوری شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی و آمار استباطی شامل آزمون های T استفاده شده است. یافته ها: نتایج پژوهش نشان می دهد که دوره های آموزشی سازمان غذا و دارو در ابعاد زمینه (محتوا)، درون داد، فرایند و برون داد اثر بخش بوده است و همچنین این دوره ها توانسته اند رضایت کارکنان را فراهم سازند. نتیجه گیری: در نهایت می توان گفت که شرکت کنندگان در دوره های آموزشی درمجموع، میزان اثربخشی دوره های آموزشی را در سطح مطلوبی ارزیابی نموده اند و آموزش های مذکور موجب افزایش دانش، مهارت و نگرش شغلی نیروی انسانی و افزایش نظم و دقت، ایجاد جاذبه و علاقه مندی نسبت به شغل خویش و رفع مشکلات کاری مرتبط شده است.

امروزه تحصیلات دانشگاهی در همه ی رشته ها از ملزومات اجتناب ناپذیر به منظور توسعه کشورها محسوب و پیدایش و توسعه ی هر رشته ای در ارتباط تنگاتنگ با آموزش و تعلیم افرادی است که بتوان آنها را پرورش داد. ماهیت میان رشته ای شهرسازی، آموزش در آن با چالش های اساسی مواجه است، بطوریکه محتوای آموزشی آن می بایست متناسب با زمان و مکان تفاوت پیدا کند. با توجه به نوپایی این رشته و اهمیت نظام آموزشی در آن به ویژه در کشورمان، ارزشیابی نظام آموزشی شهرسازی ضرورتی اجتناب ناپذیر بوده و بر همین مبنا الگوهای ارزشیابی متعددی ایجاد شده که با توجه به اهداف و ویژگی های پژوهش، الگوی مدیریت گرا (سیپ) به عنوان الگوی اصلی پژوهش انتخاب شده است. تاکید اصلی این الگو بر اثر بخشی سیستم آموزشی و تعیین میزان اثر هر یک از شاخص ها بوده و بر پایه ی دیدگاه سیستمی قرار دارد و شامل ارزیابی زمینه، ارزیابی درونداد، ارزیابی فرآیند و ارزیابی برونداد می باشد. این ارزیابی میتواند بر تمامی اجزا صورت گیرد تا شناخت بهتری از محتوای آموزشی صورت گیرد. بر همین اساس لازم است شاخص های نظام آموزشی شهرسازی در قالب الگوی ارزشیابی مدیریت گرا (سیپ) استخراج و در نمونه آماری سنجیده شود. بر مبنای این رویکرد، نوع پژوهش، کاربردی-توسعه ای و از نظر ماهیت، توصیفی و تحلیلی می باشد و در گردآوری داده ها از روش کتابخانه ای، مصاحبه و پرسشنامه استفاده و روش تحلیل داده ها با کمک تحلیل محتوا، وزن دهی نوسانی و تصمیم گیری چندشاخصه در برنامه ی SPSS نهایی گردید. به منظور تعیین روایی نیز از قضاوت اساتید و نخبگان استفاده و میزان پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ سنجیده شد. نتایج و یافته های پژوهش نشان داد که نظام آموزشی شهرسازی ایران در جایگاهی پایین تر از سطح متوسط قرار داشته و این امر ضرورت انجام تغییرات در نظام آموزشی شهرسازی را نمایان می سازد.

از آنجا که وزارت آموزش و پرورش برای تامین معلم مورد نیاز مدارس به پذیرش و پرورش دانشجو در مراکز تربیت معلم و استخدام آنها می پردازد، در طرح حاضر به ارزیابی جامع مراکز تربیت معلم فعال استان خوزستان اقدام گردید. در فرایند اجرای طرح ابتدا عوامل چهارگانه زمینه، درون داد، فرایند و برون داد مبنای کار قرار گرفتند، سپس برای عامل زمینه شش ملاک، عامل درون داد هفت ملاک، عامل فرایند هشت ملاک و عامل برون داد سه ملاک (جمعا 24 ملاک) تدوین شد و برای هر ملاک نیز نشانگر و استاندارد تعریف گردید تا بتوان بر اساس داده ها درباره وضعیت و میزان مطلوبیت هر یک از ملاک ها و عوامل قضاوت نمود. روش تحقیق این مطالعه توصیفی پیمایشی می باشد. این مطالعه دارای هفت زیر جامعه متخصصان تعلیم و تربیت، روسا و معاونان آموزشی، دانشجویان، مسوولان امور مالی، مسوولان کتابخانه، استادان و فارغ التحصیلان سه مرکز تربیت معلم پسرانه و دو مرکز تربیت معلم دخترانه استان در سال های 84-82 می باشد. داده های مورد نیاز با استفاده از ده ابزار شامل پرسشنامه، مصاحبه، چک لیست و پرونده های بایگانی شده گردآوری شدند. نتایج ارزیابی نشان می دهد که هدف این مراکز که تربیت معلم در مقطع کاردانی و با بودجه وزارت آموزش و پرورش می باشد در مقایسه با اهداف جانبی از وضعیت کاملا مطلوب؛ زمینه جغرافیایی، اجتماعی- اقتصادی و فرهنگی مراکز تربیت معلم استان از وضعیت نسبتا مطلوب؛ درون داده های مراکز تربیت معلم استان و فرایندهای ساختی/ سازمانی، تدریس/ یادگیری و خدماتی/ پشتیبانی از وضعیت نسبتا مطلوب و سرانجام محصول مراکز تربیت معلم استان از وضعیت کاملا مطلوب برخوردار می باشد.

مقدمه: تدوین و اجرای برنامه ها، تحقق آرمان ها و میزان دستیابی به هدف با استفاده از ارزشیابی امکان پذیر است. با ارزشیابی یک برنامه آموزش خودمراقبتی می توان به میزان سازگاری و هماهنگی برنامه و عوامل مؤثر در بهبود برنامه پی برد. پژوهش حاضر با هدف ارزشیابی برنامه خودمراقبتی دیابت نوع 2 براساس الگوی سیپ در سیستم بهداشتی سال 1397 انجام شد. روش ها: در این مطالعه توصیفی و ارزشیابی، برنامه خودمراقبتی دیابت بر اساس الگوی سیپ مورد ارزشیابی قرار گرفت و اطلاعات به شکل مقطعی از شبکه بهداشت شهرستان مبارکه از استان اصفهان جمع آوری گردید. جامعه آماری مطالعه شامل 81 نفر از افراد مطلع یا درگیر اجرای برنامه خودمراقبتی دیابت شامل رییس مرکز بهداشت شهرستان، کارشناس مسؤول مبارزه با بیماری ها، کارشناس مسؤول غیرواگیر شهرستان، مراقبین سلامت مراکز و پایگاه های بهداشتی(زن و مرد) و بهورزان خانه های بهداشت (زن و مرد) بودند که با روش سرشماری وارد مطالعه شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته اطلاعات مدل ارزشیابی CIPP (Context, Input, Process and Product) پس از تأیید روایی و پایایی استفاده شد. در نهایت داده های حاصل از پرسشنامه در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل آزمون تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شد. نتایج: براساس الگوی سیپ میانگین نمره های ارزشیابی در حیطه زمینه 47/0± 32/4، در حیطه درون داد 35/0± 47/3 (به طور معناداری پایین تر از حد متوسط)، در حیطه فرآیند 34/0± 17/4 و در حیطه برون داد 40/0± 41/4 (بالاتر از حد متوسط) بود (05/0> p). نتایج مطالعه حاضر نشان داد میانگین نمره ارزشیابی براساس الگوی سیپ در هر سه حیطه زمینه، فرآیند و برون داد مطلوب و در حیطه درون داد نیمه مطلوب بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج ارزشیابی پیشنهاد می شود که ارزشیابی این برنامه به طور مستمر انجام و نقاط قوت و ضعف برنامه مشخص و اصلاح گردد.